Wat zijn de belangrijkste toepassingen van loodoxide?

Loodoxide wordt gebruikt als een pigment voor loodwit, bij de productie van loodzeep, als een metallurgisch oplosmiddel, als een verfdroogmiddel, als een keramische grondstof, als een rubbervulcanisatie -versnelling, als een insecticide, als een stabilisator voor loodzoutplastics, als een ruw materiaal voor loodglas, en als een tussenliggende rauw materiaal voor de leadzoutindustrie. Een kleine hoeveelheid wordt gebruikt als traditionele Chinese geneeskunde en in de batterij -industrie, evenals bij de productie van stralingsbestendige rubberproducten.

Eierverwerking:

Loodoxide, ook bekend als Amitabha Boeddha -poeder, Jinsheng -poeder, Huangdan -poeder, enz. Volgens de normen van het ministerie van de chemische industrie, is loodmonoxide verdeeld in drie cijfers: de eerste klas bevat niet minder dan 99% loodoxide, de tweede klas bevat niet minder dan 97% loodoxide en het derde graad bevat niet minder dan 95% lood oxide. Ze kunnen allemaal worden gebruikt voor eierverwerking. Er is ook een roodgele loodoxide met lage zuiverheid en hoge onzuiverheden, wat niet geschikt is voor gebruik. Loodoxide is een zwaar metaalzout dat eiwitcoagulatie kan veroorzaken; Vanwege zijn sterke corrosiviteit kan het ook de penetratie van ingrediënten in het ei bevorderen, de rijpingstijd verkorten en de eiwit -alkaliteit verminderen, die de effecten van kleurverbetering en shell -detachement heeft. Maar als het te veel wordt gebruikt, kan het ervoor zorgen dat de eierschaal dunner wordt en corrosieplekken produceert en zelfs eiwitbederf veroorzaakt.

Bijwerking:

Nadat ze door het menselijk lichaam zijn geabsorbeerd, verzamelt lood zich in de lever, waardoor chronische loodvergiftiging wordt veroorzaakt. In de praktijk van het verwerken van eieren, als de dosering strikt wordt geregeld op 0,15 kg of minder loodoxide per 100 pond soepbasis, zal de werkelijke hoeveelheid loodoxide die in de eieren sijpelt erg laag zijn; Bovendien combineert een deel van het loodoxide dat het mutante ei binnenkomt met eiwitten om onoplosbare eiwit loodzouten te vormen, die neerslaan; Eiwit loodzouten worden niet gemakkelijk geabsorbeerd door het menselijk lichaam, dus hun toxische effecten zijn kleiner. Het loodgehalte van geconserveerde eieren mag niet meer dan 4 delen per miljoen bedragen.